Dat hebben we het afgelopen weekend weer ondervonden. Samen met Wouter en Jelmer hebben we in Brabant bij Perjan z’n ouders de romp van de V1131 in de epoxy gezet.

Afgelopen winter is deze al helemaal kaal gehaald en met name met de warmte van de afgelopen weken heeft zij goed kunnen drogen. Na een laagje impregneer kon de eerste laag epoxy aangebracht worden en konden we echt zien hoe de oorspronkelijk wit gelakte boot eruit kwam te zien.  Naast de  flinke plamuurlaag helemaal aan de achterkant van de romp, zag de rest van de boot er eigenlijk verbazingwekkend mooi uit. Na een paar uur droogtijd kon de glasvezelmat aangebracht worden. Het leverde veel spannende momenten op omdat het meteen vast plakt en er snel vouwen in komen. Daarnaast stond er ook nog enige tijdsdruk op omdat de epoxy al snel hard werd door de warmte. Maar met de ervaring van Wouter en Jelmer kregen we er op een gegeven moment een beetje handigheid in en is de mat er mooi omheen gekomen. De volgende laag epoxy hebben we er snel weer overheen gelegd. Ondertussen was het 00.30 uur geworden en zijn we na een welverdiend biertje ons bed in gedoken. Om 3 uur is Perjan weer even gaan voelen of de epoxy alweer een beetje gedroogd was en om 4 uur ’s ochtends stonden we met z’n allen de volgende laag weer aan te brengen. De epoxy mag nl. niet helemaal uitharden omdat de lagen dan niet meer aan elkaar hechten. Helaas waren er wat luchtbellen onder de glasvezelmat ontstaan die we nog een beetje weg gesneden hebben. Daarna zijn we snel weer gaan slapen zodat we na het ontbijt de volgende laag weer konden aanbrengen. De voorgaande laag was door de binnenvallende zon op sommige plekken al behoorlijk droog geworden. De geïmproviseerde zonnewering van kartonnen dozen moet redding bieden om dit de rest van de dag door te komen. Nu maar hopen dat alles mooi opdroogt en dat de deadline van de sneekweek kan worden gehaald...

Wouter en Jelmer, bedankt!!!!